Toscaanse keuken

Leonardo Da Vinci

Op de middelbare school had ik altijd een lichte fascinatie voor het vak Geschiedenis. Het sprak mij enorm tot de verbeelding om verhalen te horen uit een tijd waar je zelf niet bij bent geweest. Je beeldvorming bepaalt dan eigenlijk hoe het verhaal zich heeft afgespeeld. Uiteraard zijn er vaak wel feiten bekend, maar er blijft vaak ook een hoop onzeker in een verhaal. Ruimte voor invulling dus middels je beeldend vermogen. Nu heb ik zo een aantal van die geschiedenis bepalende momenten in mijn hoofd die het meeste betrekking hebben op mijn eigen leven. Het verhaal van Leonardo Da Vinci en de geschiedenis van Toscane is er één van. 

Afgelopen maand heb ik tijd gemaakt om langs te gaan bij de voor mij meest inspirerende plek voor mij omtrent Italië, de Italiaanse cultuur en Italiaanse historie: het huis van de oma van Leonardo da Vinci in Bacchereto, Toscane. Niet ver vandaan bij de stad Florence ligt in de heuvels van Toscane dit bijzonder kleine dorp. Geen grote borden met aanduidingen, geen bewegwijzering richting dit pand en al helemaal geen toeristische trekpleister. Slechts een huis met een weinig indrukwekkend uiterlijk... op het eerste gezicht. 

 Toscane

Toscane

Je wil immers dat mensen vanuit de hele wereld je schoonheid komen aanschouwen.

Toscaanse keuken

Voor de Toscaanse keuken gaan we even naar Florence, die stad waar van alles gebeurt, waar cultuur hoogtij viert, waar de carabinieri vlaggen ophangt uit een tijd van de vorige eeuw waar niemand op een positieve manier aan terugdenkt. Waar Fiorentina een wedstrijd wint van Sassuolo en waar de rij van all’antico vinaio alleen maar langer wordt. Precies in deze stad heb ik veel mogen leren over Italiaanse gebruiken/tradities, maar met name over Italiaans eten. Dat eten is geïnspireerd door de arme Toscaanse keuken, die in de heuvels rond Florence nog steeds veel wordt teruggevonden. Maar Florence is ook de stad waar de ene na de andere sushi tent verschijnt. Sushi met pesto, sushi met kaas, de gekste combinaties komen voorbij. Ik sta open voor vernieuwing en vooruitgang. Sterker nog: ik stimuleer vernieuwing door te denken in oplossingen en niet in beperkingen. Maar er zijn uitzonderingen! Het behoud van bepaalde onderdelen in een cultuur, zoals eten, is een gevoelig onderwerp. Onderhevig aan veel internationale invloeden zal een wereldstad altijd zijn; je wil immers dat mensen vanuit de hele wereld je schoonheid komen aanschouwen. Dan moet je ook verwachten dat deze mensen hun eigen tradities meenemen. 

De heuvels van Toscane 

Misschien is het ook wel om die reden dat het als een aderlating voelde om de heuvels van Toscane weer eens op te zoeken, de rust en kalmte. Maar ook de adembenemende uitzichten en uiteraard het geweldige eten. Per kilometer uit Florence neemt het gevoel van landelijkheid toe: de grote appartementen gebouwen maken plaats voor kleinere bedrijven en het aantal bushaltes neemt aanzienlijk af. Met name wanneer je op een wat druilerige dag de heuvels in trekt voel je het dagelijkse leven van een randgemeente. Eenmaal via kleine wegen aangekomen in het dorpje Carmignano besluiten we eerst maar wat te eten. Mijn drang naar landelijk, 'verfijnd door zijn eenvoud' eten wordt meteen bevredigd. Ik hou van het leven hier denk ik, terwijl ik mijn crespelle nuttig en nog een slok van mijn wijn neem. Na de gebruikelijke koffie na de lunch hervatten wij onze tocht per Fiat 500 over ondenkbare weggetjes richting Bacchereto, bij tijden houdt ik mijn hart vast of dat het autootje het wel zal halen. Maar de voldoening is groot wanneer het dorp bereikt wordt. Het is er stil, er is niemand.. Eenmaal de juiste weg ingeslagen, let op, via Toia, parkeren wij de auto. Het huis ligt er verlaten bij, het is leeg en de oorspronkelijke eigenaar steekt er duidelijk weinig moeite in om het te onderhouden. Het schijnt inmiddels verkocht te zijn aan een rijke familie uit Rome. Na een ronde te hebben gelopen rond het huis zie ik bij de buren voor het raam een vrouw liggen, zeker in de 80 dan wel 90. Het is haast of de oma van Leonardo Da Vinci zelf voor het raam ligt en haar oude huis nog in de gaten houdt. Geëmotioneerd neem ik een paar foto’s en loop ik richting het oude terras, waar de lampjes hingen en waar zoveel mensen hebben kunnen genieten van dat mooie landelijke, simpele maar verfijnde eten. Na een persoonlijk afscheid met het huis besluiten we om verder te rijden naar Vinci, de geboorteplaats van Leonardo Da Vinci. 

 

Vinci Toscane

Aangekomen in Vinci via de duidelijke bewegwijzering en grote borden met aanduidingen parkeren we de auto op een ‘nog net niet betaalde’ parkeerplaats en maken wij onze weg naar het huis waar Leonardo Da Vinci is geboren. Ik moet zeggen dat ook hier het uitzicht adembenemend blijft en dat ik meer dan begrijp dat hij zich hier zo heeft kunnen laten inspireren tot een aantal van zijn schilderijen. Eenmaal aangekomen in het huis is er een video presentatie door een acteur verkleed als Leonardo zelf, om wat van die zelfgevormde beelden af te breken. Zo vlot als mogelijk begeef ik mij weer naar buiten en geniet nog even van dit uitzicht en laat me net als Leonardo inspireren door Italië, het Italiaanse eten en de Italiaanse cultuur. 

Bacchereto Toscane
in de Heuvels van toscane
Toscane
Italiaanse eten en drinken
farrotto

Niels Drenth 

04-12-2017