Vlucht van Pisa naar Amsterdam

Niet altijd gaat het zoals je het van te voren had verzonnen. Niet alles zit altijd mee. Dat is iets wat je misschien sneller tegen jezelf zegt in de herfst wanneer de blaadjes van de bomen vallen en niet wanneer het 26 graden is. Toch komt het me nu te binnen. Tegelijkertijd doet het me denken aan een uitspraak van Leonardo da Vinci: “De natuur overtreedt nooit haar eigen wetten.” 

De natuur overtreedt nooit haar eigen wetten.

 

Waarom ik hier aan denk? Ik was gisteren op weg van Pisa, Toscane naar Amsterdam. Ik heb een aantal hele mooie dagen gehad in Florence waar ik wederom een hoop lekkers heb mogen proeven en mijn goede vrienden weer heb mogen zien. Dit geeft mij altijd een bepaald gevoel van euforie helaas duurde dit gevoel niet langer dan mijn verblijf in Pisa. De vlucht die mij van de luchthaven in Pisa naar vliegveld Schiphol, nabij Amsterdam, zou brengen kon helaas niet vertrekken vanwege dikke mist. Nadat iedereen het vliegtuig weer had verlaten ontbrak elke communicatie op het vliegveld. Het bleek de laatste vlucht van de dag te zijn geweest. Een lange nacht volgde op een relatief klein vliegveld in één van de mooiste omgevingen van Italië. Gelukkig had ik nog een mooie fles Chianti en een goed stuk kaas in de koffer.

Italiaanse catering Toia

 

Genoeg tijd dus om nog eens goed na te denken over het heerlijke Toscaanse eten wat ik in de dagen voorafgaand aan dit voorval heb kunnen nuttigen. Ik mocht genieten van het eten van Francesca tijdens de opening van een nieuw terras op één van stalletjes van de markt Sant’Ambrogio. De heerlijkste en zachtste polpette die ik ooit heb gegeten in een saus van rode wijn en appel gevolgd door een arista di maiale con fichi freschi, wat heb ik genoten! Naast deze twee gerechten was er nog een enorme keur aan salumi, allemaal vers gesneden en geserveerd met een mooi glas bubbels. Een onvergetelijke opening van een misschien wel te vergeten terrasje met stoffig uitzicht. 

Italiaan Driebergen

 

Na 14 lange uren zonder al te veel slaap maakte ik voor de tweede keer de stap naar het vliegtuig wat me naar Amsterdam zou brengen. Al gauw kwam ik erachter dat het dit keer ook echt ging gebeuren, met de toezegging van de gezagvoerder. Na een nette vlucht waar iedereen kosteloos werd voorzien van snacks kwamen we aan in een warm Nederland. Volgens de eerste officier was het in Amsterdam warmer dan in Pisa, op zijn minst opmerkelijk te noemen. 

De natuur overtreedt nooit haar eigen wetten, maar wat zijn die wetten dan?

 

Niels Drenth

16-10-2017