Wat te doen in Perugia

Meestal als je aankomt op een treinstation in Italië zegt dat niet heel veel over een stad. Dat is in Perugia niet anders. De bordjes zijn zoals op alle Trenitalia stations, blauw met een duidelijk lettertype. Bijna elk station heeft een stationshal en ook in Perugia is dit het geval. Via de stationshal laten ik en Irene ons begeleiden naar de bushalte, een kaartje kopen is zo gedaan. Het kopen van dit kaartje bleek ook daadwerkelijk nodig want de buschauffeur vertrok niet tot de kaartjes door een machine gestempeld waren. Chagrijn! In hetzelfde humeur als dat de buschauffeur ons in zijn bus ontving zo reed hij ons ook de berg op richting het centrum. Aangezien ik nog nooit in Perugia was geweest leek het verstandig om te vragen of de chauffeur ons kon waarschuwen wanneer we bij de juiste halte waren. Wat blijkt, de buschauffeur kende de halte niet…. Toch gek als je de hele dag niks anders doet dan langs die halte rijden toch? Leer mij de Italiaanse cultuur kennen in het openbaar vervoer, ik heb inmiddels genoeg treinen en bussen van binnen gezien om me hier niks meer van aan te trekken. 

Wat blijkt, de buschauffeur kende de halte niet….

Bij de juiste halte aangekomen, bedankt mevrouw in de bus die de halte wél wist te benoemen, werden we meteen verbaasd door het uitzicht. Wat is Perugia mooi! Eerst de spullen maar richting de verblijfplaats brengen, daarna een rondje lopen. Van te voren had ik me uiteraard verdiept in de gebruikelijke kennis beschikbaar over deze stad (dankjewel Saskia www.ciaotutti.nl) maar niemand had me nog gewaarschuwd voor de schoonheid. Ook mijn Italiaans docent die hier op l’università per stranieri een tijdje heeft doorgebracht had me slechts minimaal laten blijken hoe mooi het hier is. De verbazing werd alleen maar groter over de pracht van Perugia vanaf het balkon/dakterras van onze hotelkamer op de bovenste verdieping van Hotel Rosalba. Eenmaal de spullen in het hotel achtergelaten bij het super vriendelijke personeel in het hotel zijn we op pad gegaan. 

Wat te doen in Perugia

 

Via mijn app van Accademia Italiana Della Cucina had ik uiteraard al gekeken naar wat er waar te eten valt in Perugia en hoe dat beoordeeld wordt. Om eerlijk te zijn deed het mij niet bepaald overtuigen en voor de avond lag het eten ook al vast bij l’erbavoglio. Een veganistisch restaurant met zoveel mogelijk lokaal geproduceerd veganistisch eten, een plek voor mij om te leren. Met een open houding en onderzoekende nieuwsgierigheid heb ik dat dan ook gedaan. Ik ben, zoals veel mensen die in een keuken werken, een voorstander van het gebruiken van lokaal verkregen ingrediënten. In Italië ook wel aangeduid met km0, Prodotti con chilometro 0. Producten die vaak bij wijze van spreken nog geen kilometer hebben afgelegd. In Nederland is dat helaas niet altijd mogelijk tijdens het bereiden van Italiaans eten maar ik zal het zelf ten alle tijden zoveel mogelijk proberen. Eerst nog even genieten van het uitzicht van het dakterras en daarna weer uitgerust op stap. Via een aantal heuvelachtige maar verschrikkelijke mooie straatjes komen we aan. Na het aanschouwen van alle veganistische mogelijkheden zijn we aan de slag gegaan. Ik kan u vertellen dat aan het einde van de avond ik een hoop meer wist over het eten en bereiden van Italiaanse gerechten zonder toevoeging van dierlijke producten. En ook hoe de biologische prosecco smaakt die ze schenken. 

 

Na een avontuurlijke middag en avond maakten we ons op voor een bezoek aan de universiteit. Althans, een halloween feest op een faculteit van de universiteit georganiseerd door 100dieci. Deze organisatie bekend van hun mercoledirock evenementen had hun best gedaan om iedereen aan het dansen te krijgen. Een hoop geschminkte gezichten en duistere muziek verder besloten we terug te gaan naar de vriendelijke mensen van het hotel en nog even te genieten van het uitzicht van het dakterras. 

Dingen om te doen in Perugia

 

De volgende dag was een feestdag, letterlijk, ognissanti of in het Nederlands allerheiligen. De markt op Corso Vanucci was druk maar gezellig, via de roltrappen die je het magische historische centrum in brengen kwamen steeds meer mensen naar boven. Op zoek naar chocola misschien wel, want daar staat Perugia bekend om. Heerlijke baci, gevulde chocolaatjes die je kennelijk laten voelen alsof je wordt gekust gezien de naam. Maar ook heerlijke repen, ijs en zelfs pasta met cacao vindt je in Perugia. Vanwege de drukte waren helaas alle trattorie die mij van een heerlijke lunch gingen voorzien al vol. Althans, bijna alle want na een zoektocht van een uur kwamen we bij een trattoria die nog net twee plaatsen had. Reserveren voor het eten is een pré op een feestdag in Italië. Moe en voldaan verlieten we de trattoria, op naar het hotel om nog een laatste keer van het uitzicht te genieten en dan op naar de bus. Bij het uitchecken bij het nog steeds even vriendelijke personeel komen we achter het bestaan van de Mini-Metro in Perugia. Die loopt vanaf een lager gelegen deel van het centrum wat met meerdere roltrappen te bereiken is naar het centraal station van Perugia. Had ik dit op de heenweg geweten dan had ik dit kleine, schattige, personeel-vrije, metro’tje verkozen boven de bus. Op naar Florence, op naar huis.

Perugia Umbrië
Dingen om te doen in Perugia
Wat te doen in Perugia